Ο Αριστοτέλης δίδει τον ακόλουθο ορισμό για τον συλλογισμό: «Ο συλλογισμός είναι μια λογική διαδικασία, σύμφωνα με την οποία, αφού ορισμένα δεδομένα γίνουν δεκτά ως αληθινά, προκύπτει αναγκαστικά λόγω της ύπαρξης αυτών των δεδομένων,κάτι διαφορετικό από αυτά».
Οι λογικές αρχές:
1. Η αρχή της ταυτότητας. Κάθε έννοια είναι η ίδια με τον εαυτό της ή με το σύνολο των γνωρισμάτων της.
2. Η αρχή της αντίφασης. Δεν νοείται να αποδίδουμε μια ιδιότητα σε μια έννοια και συνάμα αυτή την ιδιότητα να την αφαιρούμε από την ίδια την έννοια.
3. Η αρχή του αποκλειόμενου τρίτου ή μέσου. Ανάμεσα σε δυο αντιφατικές έννοιες, δηλαδή ανάμεσα στην απόδοση μιας ιδιότητας σε μια έννοια και στην ταυτόχρονη απόδοση μιας αντιφατικά αντίθετης ιδιότητας στην ίδια έννοια, δεν υπάρχει τρίτη λύση.
4. Η αρχή του επαρκούς ή αποχρώντος λόγου. Για κάθε διαβεβαίωση, για κάθε συμπέρασμα πρέπει να υπάρχει ένας επαρκής από λογική άποψη λόγος, ένας λόγος που να είναι από μόνος του ικανός, ώστε να οδηγήσει στο συμπέρασμα κατά τρόπο τυπικά έγκυρο και υποχρεωτικό.
5. Η αρχή της αιτιότητας. Κάθε αποτέλεσμα προέρχεται από ένα αίτιο και κάθε αίτιο οδηγεί σε ένα αποτέλεσμα.
